Wednesday, October 19, 2011

Ματαιοδοξία

Κοιτώντας, σήμερα, παλιές φωτογραφίες, είδα την παραπάνω εικόνα με εντελώς διαφορετική ματιά.
Το χειμωνιάτικο σκηνικό με τα γυμνά δέντρα και ο βαρύς ουρανός, με έκαναν να δω πόσο ματαιόδοξο είναι το μνημείο τού Αλβέρτου που -στο κάτω κάτω της γραφής- δε συμβολίζει τίποτα, πέρα από την υπενθύμιση της Διεθνούς έκθεσης του Λονδίνου.
Οικονομική ανάπτυξη για λίγους. Αυτό δηλαδή έχουν να δείξουν οι βορειοευρωπαίοι, και σκεπτόμενος ότι ζούνε σε ένα καταθλιπτικό περιβάλλον και κλίμα δεν σου κάνει εντύπωση πια η δυσκοίλια συμπεριφορά τους!..
Και εμείς θέλουμε να γίνουμε πιο (βόρειο)Ευρωπαίοι, τρομάρα μας.
Ξεχνάμε τα θετικά και τα πλεονεκτήματά μας και ισοπεδώνουμε τα πάντα ώστε να γίνουμε αρκούντως δουλικοί στις απαιτήσεις τους, αντί να βάλουμε το κεφάλι κάτω και τους βάλουμε τα γυαλιά. Τελικά οι διοικούντες στην Ελλάδα ήταν πάντα πουλημένοι στα διάφορα συμφέροντα και εμείς αρκετά
μ@^@&€$ ώστε να τους αφήνουμε να κάνουν παιχνίδι και να κοιμόμαστε ως ο περιούσιος λαός.
Καληνύχτα.
Ελπίζω να μην ξυπνήσουμε αργά.

3 comments:

GSGabs said...

Θλιβερό κείμενο που στάζει απαισιοδοξία παρασυρμένο απ' ματαιδοξία ενός λαού, μ' αφορμή μια υπέροχη βορειοευρωπαϊκοκαταθλιπτική εικόνα. Επειδή δεν έχω χάσει ακόμη την τελευταία μου ελπίδα για τον Έλληνα, άσε με να σε γυρίζω πίσω σε κάτι πιο αισιόδοξο. Στον ήλιο του βορρά...
http://odeto8thart.blogspot.com/2011/02/blog-post_11.html

ΥΓ. Αυτό που μας λείπει είναι ένας καθρέφτης...
http://odeto8thart.blogspot.com/2011/06/blog-post_12.html

Emmanouil Trikalinos said...

@ GSGabs: Η Αλήθεια είναι πως δυσκολεύομαι πολύ να κατανοήσω τις παραπομπές σου στις παραπάνω αναρτήσεις...

@ Thanassis Spanias & λοιπούς: Προσωπικά, με έκαναν, εδώ και καιρό, να μην υπερηφανεύομαι που είμαι Έλληνας... Αφήστε που δεν βρίσκω ούτε έναν λόγο πια... Μακάρι μόνο να είχα την ευκαιρία να ζήσω σε μία αρχαία Ελλάδα!
Η Ίδια που "άναψε τα φώτα" ορίζοντας έννοιες με απίστευτη βαρύτητα (βλ. Δημοκρατία, Κουλτούρα, Τέχνη, Πολιτισμός και πάρα πολλές άλλες), τις πρόσφερε απλόχερα σε όλες τις γωνίες του κόσμου, δίδαξε, και μετά η Ίδια ξέχασε τα πάντα -ως δια μαγείας- και δεν κράτησε τίποτα για τον εαυτό Της, και τελικά, αυτά τα "φώτα τα έσβησε"!.. Όλα, μόλις, μέσα σε 2,5 δεκαετίες.
Τα κόκαλα όμως τρίζουν. Μακάριοι οι πτωχοί, οι βλάκες, οι ανεγκέφαλοι, οι ξεπουλημένοι, οι ξεφτίλες, οι μαλάκες (πες το πια Θανάση) τω πνεύματι. Δεν ξέρω αν θα ξυπνήσει ο λαός... Το κάνει πάντα τελευταία στιγμή! Θα τους φάμε όμως όλους, κυριολεκτικά. Όλους.

GSGabs said...

Αγαπητέ Εμμανουήλ η πρώτη αναφέρεται στον "ήλι(ανθ)ο του βορρά" (υπάρχουν κι εκεί φωτεινά στοιχεία που μας κάνουν να ελπίζουμε) ο οποίος δεν είναι αποκλειστικότητα του νότου κι η δέυτερη στον καθρέφτη που συστηματικά αποφεύγουμε να κοιταχτούμε ως Έλληνες.